ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΑ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΩΝ

Ηλίανθος: οδηγός καλλιέργειας

Ηλίανθος - κεφαλές

Ηλίανθος: Οδηγός καλλιέργειας 2018

 

Ο ηλίανθος είναι από τις πρώτες συμβολαιακές καλλιέργειες της χώρας και καλλιεργείται ως ενεργειακό φυτό δίνοντας πρώτη ύλη για την παραγωγή βιοντίζελ.

Η καλλιέργεια εκτοξεύτηκε στρεμματικά την τελευταία δεκαετία, μέσω της συμβολαιακής γεωργίας. Ενώ το 2005 καλλιεργήθηκαν μόνο 120.000 στρέμματα με ηλίανθο, την τελευταία πενταετία η καλλιέργεια ξεπερνά σταθερά τις 700.000 στρέμματα.

Τα τελευταία χρόνια η τιμή των συμβολαίων ηλιάνθου σταθεροποιήθηκε στα 0,35 ευρώ ανά κιλό.

Οι στρεμματικές αποδόσεις για τον ηλίανθο είναι 300-500 κιλά ανά στρέμμα σε ποτιστικά χωράφια και 100-250 κιλά ανά στρέμμα σε ξηρική καλλιέργεια.

Τις χρονιές με πρώιμους και παρατεταμένους καύσωνες οι στρεμματικές αποδόσεις ηλιάνθου είναι μειωμένες.

Πρέπει να αποφεύγονται συνεκτικά ή πατημένα χωράφια, λόγω της μικρής διεισδυτικότητας της ρίζας του ηλιάνθου σε τέτοια εδάφη. Αντιθέτως, να προτιμούνται βαθιά, καλοστραγγιζόμενα εδάφη, λόγω της βαθιάς ρίζας του ηλιάνθου. Το κυρίως ριζικό σύστημα εκτείνεται σε βάθος 60 εκατοστών, αλλά η ρίζα μπορεί να φτάσει μέχρι και 2,5-3 μέτρα βάθος (στα βαθιά εδάφη). Γι’ αυτό μπορεί να απορροφήσει και να εκμεταλλευτεί μεγαλύτερες ποσότητες νερού από βαθιά στρώματα εδάφους σε σχέση με άλλα καλλιεργούμενα φυτά.

Ο ηλίανθος είναι εξαιρετική αμειψισπορά για σιτάρι, καλαμπόκι ή βαμβάκι, αυξάνοντας τις αποδόσεις των καλλιεργειών αυτών όταν καλλιεργούνται μετά από ηλίανθο.

Η αμειψισπορά (εναλλαγή καλλιεργειών – αποφυγή μονοκαλλιέγειας ηλιάνθου), η σωστή επιλογή υβριδίων κατά περίπτωση και η σωστή ζιζανιοκτονία, είναι τα κλειδιά της καλλιέργειας ηλιάνθου.

 

Ηλίανθος: επιλογή ποικιλίας

Κατά την επιλογή των ποικιλιών ηλιάνθου ο παραγωγός πρέπει να λάβει υπόψη τα παρακάτω:

  • χρήση σταθερών σε απόδοση ποικιλιών, τεχνολογίας Clearfield ή Express Sun, άνοσες σε οροβάγχη και περονόσπορο και ανθεκτικές σε ασθένειες (φόμοψη, σκληρωτίνια κτλ)
  • χρήση πρώιμης ποικιλίας αν γίνει όψιμη σπορά
  • χρήση ποικιλίας πολύ ανθεκτικής στην έλλειψη νερού για ξηρικά χωράφια
  • χρήση ποικιλίας ανθεκτικής στο πλάγιασμα όπου επικρατούν ισχυροί άνεμοι
  • χρήση ποικιλιών που διατηρούν μέχρι αργά πράσινο το φύλλωμα (stay green)

 

Ηλίανθος: σπορά

Η πρώιμη σπορά είναι κλειδί για αυξημένες αποδόσεις στον ηλίανθο. Πρέπει να επιδιώκεται η κατά το δυνατόν πρωιμότερη σπορά, όταν η θερμοκρασία εδάφους σταθεροποιηθεί πάνω από 8οC. Αν το επιτρέπουν οι συνθήκες, η σπορά πρέπει να γίνεται το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Μαρτίου.

Αν κατά την περίοδο της άνθησης επικρατήσουν θερμοκρασίες πάνω από 35οC, γίνεται κακή γονιμοποίηση, με αποτέλεσμα την δημιουργία πολλών κούφιων ή μικρών ηλιόσπορων με αποτέλεσμα τη μείωση της παραγωγής.

Με την πρώιμη σπορά η καλλιέργεια αποφεύγει τις υψηλές θερμοκρασίες κατά το ευαίσθητο στάδιο της ανθοφορίας-γονιμοποίησης και εκμεταλλεύεται τις ανοιξιάτικες βροχοπτώσεις. Έτσι επιτυγχάνονται υψηλότερες παραγωγές διότι η καλλιέργεια αναπτύσσεται σε καλύτερες συνθήκες και μειώνεται η καταπόνηση των φυτών από τις ξηροθερμικές συνθήκες.

Από το 2017 γίνονται μαζικές δοκιμές για υπερπρώιμη σπορά ηλιάνθου, τέλος Φεβρουαρίου – αρχές Μαρτίου, με ενθαρρυντικά αποτελέσματα. Να σημειωθεί ότι ο ηλίανθος στο στάδιο των κοτυληδόνων είναι ανθεκτικός σε παγετό (μέχρι -4οC). Στο στάδιο μέχρι τα 4 πραγματικά φύλλα, ο ηλίανθος αντέχει σε ελαφρύ παγετό (μέχρι -2oC) ενώ μετά τα 6 φύλλα δεν αντέχει σε παγετό και το φυτό μπορεί να καταστραφεί.

Ο ηλίανθος σπέρνεται με πνευματική μηχανή, σε αποστάσεις γραμμών 75 εκατοστά και απόσταση επί της γραμμής 21-24 εκατοστά ανάλογα με το υβρίδιο. Στην περίπτωση ξηρικής καλλιέργειας γίνεται αραιότερη σπορά, στα 25-28 εκατοστά επί της γραμμής.

Σε γόνιμα ποτιστικά χωράφια η πυκνή σπορά (75 x 22 εκατοστά δηλ. 6.000 σπόροι ανά στρέμμα) δίνει τις μέγιστες αποδόσεις.

Ο σάκος των 150.000 σπόρων ηλιάνθου (είναι ο πιο κοινός στο εμπόριο) καλύπτει σπορά 23-25 στρεμμάτων ποτιστικής ή 27-28 στρέμματα ξηρικής καλλιέργειας.

Τελευταία γίνονται δοκιμές για υπέρπυκνες σπορές (γραμμές ανά 50 εκατοστά) αλλά τα αποτελέσματα δεν είναι ενθαρρυντικά.

Επειδή ο σπόρος του ηλιάνθου είναι ελαιούχος (υψηλό ποσοστό σε λάδι), απαιτεί καλή υγρασία εδάφους για το φύτρωμα. Χρειάζεται προσοχή ώστε να μην γίνει βαθιά σπορά, πάνω από 4-5 εκατοστά βάθος.

Καλό είναι να γίνεται -μαζί με το σπόρο- εφαρμογή εντομοκτόνου εδάφους (cypermethrin ή lambda cyhalothrin μπαρούτι σε δόση 1-1,5 κιλά/στρέμμα) για προστασία από σιδηροσκούληκα, ειδικά αν προηγούμενη καλλιέργεια ήταν μηδική ή χειμερινά σιτηρά, λόγω υψηλού κινδύνου προσβολής από σιδηροσκώληκες.

Σε περίπτωση που υπάρχει μεγάλος πληθυσμός νεοφυτρωμένων ζιζανίων κατά τη σπορά, μπορεί να γίνει ψεκασμός αμέσως μετά τη σπορά (το αργότερο την επόμενη μέρα) με glyphosate (Roundup 36% κτλ) σε μικρή δόση (200-300 ml/στρέμμα).

Ηλίανθος - στάδια ανάπτυξης

Ηλίανθος: στάδια ανάπτυξης της καλλιέργειας

 

Ηλίανθος: καταπολέμηση ζιζανίων

Η ζιζανιοκτονία του ηλιάνθου είναι συνήθως μεταφυτρωτική. Το σύνολο σχεδόν των υβριδίων ηλιάνθου στη χώρα μας, είναι ανθεκτικά σε συγκεκριμένα μεταφυτρωτικά ζιζανιοκτόνα, είτε μέσω της τεχνολογίας Clearfield είτε μέσω της τεχνολογίας Express Sun.

Στα υβρίδια ηλιάνθου Clearfield χρησιμοποιείται το ζιζανιοκτόνο imazamox (Pulsar, Listego κτλ), ενώ στα υβρίδια ηλιάνθου τεχνολογίας Express Sun το ζιζανιοκτόνο tribenuron (Granstar κτλ).

Και στα δύο ζιζανιοκτόνα πρέπει να προστεθεί κατάλληλο προσκολλητικό (πχ imazamox+Dash ή tribenuron+Codacide).

Σε περίπτωση που υπάρχουν πληθυσμοί στενόφυλλων ζιζανίων (μουχρίτσα, βέλιουρας κτλ) μπορεί να γίνει συνδυασμός των imazamox  ή tribenuron με ένα αγρωστωδοκτόνο ζιζανιοκτόνο.

Εγκεκριμένα αγρωστωδοκτόνα για τον ηλίανθο είναι τα  clethodim (Select), quizalofop-p-ethyl (Targa, Arrest κτλ), cycloxydim (Focus κτλ), propaquizafop (Agil).

Είναι σημαντικό ο ψεκασμός των παραπάνω μεταφυτρωτικών ζιζανιοκτόνων να γίνει νωρίς, όταν ο ηλίανθος έχει 4-6 πραγματικά φύλλα (χωρίς τις κοτυληδόνες), ώστε να αποφευχθούν σοκαρίσματα από τα ζιζανιοκτόνα. Σε περίπτωση που καθυστερήσει η εφαρμογή ζιζανιοκτόνων και γίνει σε μεγάλα φυτά ηλιάνθου (πάνω από 10 πραγματικά φύλλα), είναι πιθανή η εμφάνιση πρόσκαιρου μεταχρωματισμού (συνήθως κιτρινωπού) στον ηλίανθο, ειδικά αν τα φυτά είναι στρεσαρισμένα από άλλους παράγοντες (υπερβολική βροχή, κρύο κτλ).

Εκτός από τη μεταφυτρωτική ζιζανιοκτονία με imazamox ή tribenuron, υπάρχουν και προφυτρωτικά ή προσπαρτικά ζιζανιοκτόνα εγκεκριμένα για τον ηλίανθο, όπως τα pendimethalin (Stomp κτλ), benfluralin (Neoflan) κτλ. Συνήθως όμως τα αποτελέσματα είναι καλύτερα με τα μεταφυτρωτικά ζιζανιοκτόνα (ιδίως για τα δυσεξόντωτα ζιζάνια όπως η αγριομελιτζάνα) γι’ αυτό και είναι η κυρίαρχη πρακτική.

Σε περίπτωση που καλλιεργηθεί ηλίανθος στο ίδιο χωράφι για δύο συνεχόμενες χρονιές (κάτι που δεν συνιστάται), τη δεύτερη χρονιά φυτρώνουν -μεταξύ των σειρών σποράς- μεγάλοι πληθυσμοί του περσινού ηλιάνθου λόγω των σπόρων που έπεσαν στο χωράφι κατά τη συγκομιδή (φυτά εθελοντές). Αυτά τα φυτά ηλιάνθου είναι ανεπιθύμητα και λειτουργούν ως ζιζάνια για τη νέα καλλιέργεια. Στην περίπτωση αυτή, καλό είναι να χρησιμοποιηθούν υβρίδια διαφορετικής τεχνολογίας τη δεύτερη χρονιά ώστε το ζιζανιοκτόνο να ξηράνει τα φυτά-εθελοντές. Δηλαδή αν την πρώτη χρονιά σπαρθεί υβρίδιο Clearfield, τη δεύτερη να σπαρθεί υβρίδιο Express Sun (ή αντίστροφα).

 

Ηλίανθος: λίπανση

Η γενική ενδεικτική λίπανση του ηλιάνθου, όταν δεν υπάρχει ανάλυση εδάφους, είναι:

8-12 μονάδες Άζωτο ♦ 3-5 μονάδες Φώσφορος ♦ 3-10 μονάδες Κάλιο

Ακολουθώντας τον παραπάνω κανόνα, ρίχνουμε τις μειωμένες μονάδες λίπανσης στα δυνατά ποτιστικά χωράφια ή τις ξηρικές καλλιέργειες και τις υψηλές μονάδες σε αδύνατα ποτιστικά χωράφια.

Καλό είναι να χρησιμοποιούνται λιπάσματα σταθεροποιημένου αζώτου (βραδείας αποδέσμευσης).

Το άζωτο αποτελεί το σημαντικότερο θρεπτικό στοιχείο για την ανάπτυξη του ηλίανθου και η έλλειψή του οδηγεί σε μείωση της παραγωγής. Χρειάζεται προσοχής όμως με το άζωτο στα γόνιμα χωράφια, γιατί υπάρχει κίνδυνος πλαγιάσματος (ΟΧΙ υπερβολική αζωτούχο λίπανση).

Στον ξηρικό ηλίανθο, συνήθως γίνεται μόνο βασική λίπανση πριν ή κατά τη σπορά, όπου ρίχνεται το σύνολο των λιπαντικών μονάδων. Παράδειγμα λίπανσης: 30-40 κιλά λιπασμάτων 20-10-10, 25-5-5, 20-7-12 κτλ. Καλό είναι το βασικό λίπασμα να περιέχει και βόριο.

Στον ποτιστικό ηλίανθο γίνεται βασική και επιφανειακή λίπανση.

Στη βασική λίπανση του ηλιάνθου ρίχνεται πριν ή κατά τη σπορά, το μισό άζωτο και το σύνολο του φωσφόρου και καλίου.

Η επιφανειακή λίπανση γίνεται όταν ο ηλίανθος έχει ύψος 40-50 εκατοστά (10-14 φύλλα) και προστίθεται το υπόλοιπο (μισό) άζωτο. Πρέπει να προτιμώνται λιπάσματα σταθεροποιημένου αζώτου. Αν δεν αναμένεται βροχή καλό είναι να ακολουθεί ελαφρύ πότισμα για ενεργοποίηση του λιπάσματος.

Παράδειγμα λίπανσης σε ποτιστικό ηλίανθο:

  • Βασική λίπανση με 25-30 κιλά λιπασμάτων 20-10-10, 25-5-5, 20-7-12, 15-15-15, 15-9-15 κτλ.
  • Επιφανειακή λίπανση με 5 μονάδες αζώτου που αντιστοιχούν περίπου σε 11 κιλά ουρία (46% άζωτο), 13 κιλά ουροθειϊκή (40% άζωτο), 16 κιλά νιτρική αμμωνία (33,5%), 20 κιλά νιτροθειϊκή αμμωνία (26%).

Το βόριο είναι το σημαντικότερο ιχνοστοιχείο για την καλλιέργεια του ηλίανθου, ενώ μπορεί να υπάρξει και έλλειψη (τροφοπενία) ψευδαργύρου σε αρκετές περιπτώσεις. Η έλλειψη βορίου μειώνει την παραγωγή, γι’ αυτό γίνεται ειδική αναφορά στη συνέχεια.

Στην πράξη, τα τελευταία πολλά χρόνια, γίνεται υπολίπανση της καλλιέργειας ηλιάνθου και χρησιμοποιούνται είτε φθηνά λιπάσματα χωρίς κάλιο (πχ 20-10-0) είτε καλιούχα αλλά σε πολύ μικρότερες ποσότητες από τις απαιτούμενες.

 

Ηλίανθος: βόριο

Η έλλειψη βορίου στον ηλίανθο εμφανίζεται με χαρακτηριστικά συμπτώματα: κηλίδες κοκκινωπού χρώματος στα φύλλα και ραβδώσεις στον βλαστό, που πιθανώς να καταλήξουν σε σπάσιμο της κεφαλής, κακή γονιμοποίηση και άδειους σπόρους, μειώνοντας την παραγωγή ηλιόσπορου μέχρι και 100 κιλά ανά στρέμμα.

Ηλίανθος -σπάσιμο κεφαλής από τροφοπενία βορίου

Ηλίανθος: σπάσιμο κεφαλής λόγω έλλειψης βορίου

Προβλήματα έλλειψης βορίου στον ηλιάνθο εμφανίζονται κυρίως σε ασβεστώδη ή αμμώδη εδάφη ή εδάφη αλκαλικά δηλαδή με υψηλό pH (πάνω από 7,5-8) ή χωράφια που καλλιεργείται συνεχώς ηλίανθος. Κάποια υβρίδια εμφανίζουν ευκολότερα τροφοπενία βορίου (παρουσιάζουν ευαισθησία στην έλλειψη βορίου). Το φαινόμενο είναι συχνό στη Βόρεια Ελλάδα που είναι η κύρια περιοχή καλλιέργειας ηλιάνθου.

Η προσθήκη βορίου με το βασικό λίπασμα σε αλκαλικά εδάφη δεν έχει καλό αποτέλεσμα λόγω μικρής αφομοίωσής του από το φυτό.

Σε τέτοιες περιπτώσεις, η διαφυλλική λίπανση του ποτιστικού ηλιάνθου είναι ευεργετική και πρέπει να γίνεται προληπτικά στο στάδιο των 8-12 πραγματικών φύλλων (πριν εμφανιστεί η ανθοκεφαλή σχήματος αστεριού) με διαφυλλικό λίπασμα Βορίου ή Βοριο-ψευδάργυρου (κόστος λιγότερο από 1 ευρώ/στρέμμα). Διαφυλλικός ψεκασμός μετά την εμφάνιση των συμπτωμάτων δεν έχει αποτέλεσμα.

 

Ηλίανθος: άρδευση

Στον ξηρικό ηλίανθο, η πρώιμη σπορά επιτρέπει την αξιοποίηση των ανοιξιάτικων βροχών από τα φυτά.

Στην ποτιστική καλλιέργεια ηλιάνθου, απαιτούνται συνήθως 1-5 ποτίσματα ανάλογα με τον τύπο εδάφους. Τα βαριά εδάφη θέλουν 1-2 ποτίσματα ενώ στα ελαφρά ή επικλινή εδάφη (μπαϊρια) μπορεί να χρειαστούν και 4-5 ποτίσματα.

Η κρίσιμη περίοδος του ηλιάνθου για νερό είναι το διάστημα, 20 μέρες προ της ανθοφορίας έως 20 μέρες μετά την ανθοφορία (άνθηση και γέμισμα πίτας). Την περίοδο αυτή δεν πρέπει να στερηθεί νερό η καλλιέργεια, γιατί προκαλείται μεγάλη μείωση της παραγωγής. Αν για οικονομικούς λόγους κάποιος παραγωγός αποφασίσει ότι θα κάνει μόνο 1 πότισμα στον ηλίανθο, αυτό πρέπει να γίνει τη συγκεκριμένη περίοδο.

Σε πρώιμες σπορές (20 Μαρτίου) η παραπάνω κρίσιμη περίοδος είναι ο Ιούνιος.

Η άρδευση συνεχίζεται μέχρι και το γέμισμα των σπόρων.

 

Ηλίανθος: φυτοπροστασία

Εκτός των ζιζανίων, οι κύριοι εχθροί και ασθένειες της καλλιέργειας ηλιάνθου είναι:

  • το παράσιτο οροβάχη
  • έντομα εδάφους: σιδηροσκούληκα και η καραφατμέ
  • ασθένειες: περονόσπορος (Plasmopara halstedii), μακροφομίνα (Macrophomina phaseolina), φόμοψη (Phomopsis helianthi), φόμα (Phoma macdonaldii), αλτερνάρια (Alternaria spp.) και σκλεροτίνια (Sclerotinia sclerotium), διάφορες βακτηριώσεις.
  • τα πουλιά
  • ο άγριος ηλίανθος

 

Ηλίανθος: έντομα εδάφους

Ηλίανθος - καραφατμέ

Ηλίανθος – καραφατμέ

Τα σιδηροσκούληκα -όπως προαναφέρθηκε- αντιμετωπίζονται με εντομοκτόνο εδάφους (μπαρούτι) κατά τη σπορά του ηλιάνθου.

Η καραφατμέ κάποιες χρονιές μπορεί να κάνει τοπικές εξάρσεις και δημιουργεί προβλήματα κυρίως σε ελαφρά εδάφη, οπότε και χρειάζεται ψεκασμός. Για την καραφατμέ χρησιμοποιούνται πυρεθρίνες (πχ deltamethrin), και ο ψεκασμός πρέπει να γίνεται σούρουπο γιατί είναι νυκτόβιο έντομο.

 

Ηλίανθος: οροβάγχη (Orobanche cumana, Orobanche ramosa)

Ηλίανθος - οροβάχη

Ηλίανθος – Οροβάγχη

Το σημαντικότερο πρόβλημα του ηλιάνθου (ιδίως του ξηρικού) είναι το παράσιτο της οροβάγχης («λουλούδι») το οποίο αντιμετωπίζεται με ανθεκτικά στην οροβάγχη υβρίδια ή με υβρίδια τεχνολογίας Clearfield (ψεκασμός με imazamox).

Οι σπόροι της οροβάγχης βρίσκονται σε λήθαργο στο έδαφος, παραμένοντας ζωντανοί μέχρι και 10 χρόνια και ενεργοποιούνται από τις ουσίες που εκκρίνουν οι ρίζες του ηλίανθου. Κάνει μεγάλους πληθυσμούς σε πρώην καπνοχώραφα ή χωράφια που ο ηλίανθος είναι μονοκαλλιέργεια.

 

Ηλίανθος: ασθένειες

Οι ασθένειες του ηλιάνθου δεν αντιμετωπίζονται με χρήση φαρμάκων αλλά με ανθεκτικά υβρίδια, αμειψισπορά (εναλλαγή καλλιεργειών) και παράχωμα των υπολειμμάτων της καλλιέργειας.

Ηλίανθος - περονόσπορος

Ηλίανθος – περονόσπορος

Ο περονόσπορος (Plasmopara halstedii) είναι η κυριότερη ασθένεια του ποτιστικού ηλιάνθου και αντιμετωπίζεται με τη χρήση ανθεκτικών υβριδίων. Σε περίπτωση χρήσης ευαίσθητης ποικιλίας, η ζημιά μπορεί να είναι 100%. Τα φυτά νεκρώνονται ή μένουν νάνα χωρίς κεφαλή και έχουν χλωρωτικά φύλλα.

Πάντα υπάρχει ο κίνδυνος μελλοντικής εμφάνισης νέων φυλών περονόσπορου του ηλιάνθου, που θα σπάσουν την ανθεκτικότητα των υπαρχόντων υβριδίων και θα προκαλέσουν ζημιές.

Άλλες σοβαρές ασθένειες του ηλιάνθου είναι η μακροφομίνα και η φόμοψη. Εμφανίζονται κάποιες χρονιές σε συγκεκριμένα χωράφια ηλιάνθου,  με ζημιές που φτάνουν και στα 100 κιλά/στρέμμα.

 

Ηλίανθος: πουλιά

Μεγάλες ζημιές στην παραγωγή ηλιάνθου μπορεί να προκαλέσουν και τα πουλιά (σπουργίτια, καρακάξες κτλ). Τα πουλιά τρώνε τον ηλιόσπορο ζημιώνοντας έντονα τα μικρά μεμονωμένα χωράφια κοντά σε δάση ή ποτάμια. Αντιμετωπίζονται με σπορά μεγάλων αγροτεμαχίων και χρήση υβριδίων που η κεφαλή τους έχει κλίση προς τα κάτω.

Ηλίανθος - ζημιά από πουλιά

Ηλίανθος: ζημιά από πουλιά

Άγριος ηλίανθος

Ο άγριος ηλίανθος αναγνωρίζεται από την παρουσία κοκκινομωβ χρώματος κυρίως σε μίσχους των φύλλων (αλλά και άλλα όργανα όπως στο βλαστό, τις νευρώσεις των φύλλων, τα άνθη και τα βράκτια φύλλα). Επίσης διάσπαρτα φυτά στο χωράφι, που είναι αρκετά ψηλότερα από τα υπόλοιπα, πιθανώς είναι άγρια.

Μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα στο μέλλον, αν δημιουργηθούν αυξημένοι πληθυσμοί στις περιοχές καλλιέργειας ηλιάνθου της Ελλάδας. Υπάρχει σε απειροελάχιστες ποσότητες στο σπόρο που αγοράζει ο παραγωγός (σε κάποιες σπορομερίδες ορισμένων εταιριών) και με τη σπορά εγκαθίσταται στο χωράφι. Ήδη από το 2017 η παρουσία άγριου ηλιάνθου είναι έντονη σε αρκετά χωράφια της Β. Ελλάδας.

Υπάρχουν αναφορές από τη Γαλλία ότι ο άγριος ηλίανθος μπορεί να προκαλέσει 50% μείωση της παραγωγής, λόγω της μείωσης του αριθμού και του βάρους των σπόρων του καλλιεργούμενου ηλιάνθου (μέσω της γονιμοποίησης).

Ο παραγωγός πρέπει να ξεριζώνει άμεσα κάθε φυτό άγριου ηλίανθου που πέφτει στην αντίληψή του.

 

Ηλίανθος: συγκομιδή

Η συγκομιδή γίνεται με αλωνιστικές καλαμποκιού ή σιτηρών που φέρουν ηλιομάχαιρο.

Ο αλωνισμός στον ποτιστικό ηλίανθο γίνεται όταν τουλάχιστον τα 2/3 των φύλλων της βάσης έχουν ξηραθεί και το πίσω μέρος της κεφαλής έχει πάρει καστανοκίτρινο χρώμα. Πρέπει υγρασία των σπόρων να πέσει στο 9-10%. Ο όψιμος ηλίανθος μπορεί να συγκομιστεί με υψηλότερη υγρασία 12-15% όταν το επιβάλουν οι κακές φθινοπωρινές καιρικές συνθήκες, αλλά χρειάζεται ξηραντήριο για να αποθήκευτεί.

Η παραγωγή στον ηλίανθο είναι συνήθως 300-500 κιλά ανά στρέμμα σε ποτιστικά χωράφια και 100-250 κιλά ανά στρέμμα σε ξηρική καλλιέργεια.

Λόγω του ότι τα εργοστάσια παραγωγής βιοντίζελ συνήθως αρχίζουν παραλαβές ηλιόσπορου μετά τον 15-Αύγουστο, δημιουργείται πρόβλημα σε ξηρικές καλλιέργειες διότι η υγρασία των σπόρων πέφτει πολύ χαμηλά (κάτω από 8%) κάτι που δυσχεραίνει τον αλωνισμό τους (υπερβολικό τίναγμα σπόρων).

 

– Η χρήση των φυτοπροστατευτικών προϊόντων πρέπει να γίνεται πάντα σύμφωνα με τις οδηγίες της ετικέτας. Τα στοιχεία που αναφέρονται στην ιστοσελίδα έχουν ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν υποκαθιστούν σε καμία περίπτωση τις αναγραφόμενες, επί της ετικέτας, οδηγίες χρήσεως. Ο καλλιεργητής πρέπει να απευθύνεται πάντα στους τοπικούς γεωπόνους που έχουν ειδική γνώση των τοπικών ιδιαιτεροτήτων.

 

Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

To Top